Frozan Rahmani

 I am one of those Afghan women, who was born in a civilized and prosperous society but after the age of seven, experienced adversity, war, violation of rights, and who witnessed torture, killing, and massive destruction. During the so-called Civil War and the Taliban Regime my school was not only destroyed, and my female teacher was banned from teaching in the school but generally pursuing education was extremely dangerous for all children, especially girls. During 10 years of hardships in Afghanistan, I finished high school. After the 9/11 attacks, world’s attention was shifted towards Afghanistan, normal life was started once again for all Afghans after the claps of Taliban Regime.

As TV and Radio broadcasting was banned in Afghanistan during the Taliban Regime, after their collapse, the first TV show in my province Baghlan motivated me to become a TV host. I started working as a TV host in Baghlan National TV; despite all the challenges that Afghan girls and women faced, I was able to start higher education in literature. In 2002 I started working for UNHCR. In 2004 I become a social reporter for Pajhwok Afghan News, the only News Agency at that time in Kabul. In 2007 I had the honor to serve in IFJ (International Federation of Journalists). Indeed, my job was to protect and advocate for journalists’ rights in a war-torn country like Afghanistan. I was reporting to the IFJ occasionally and annually about afghan media members’ circumstances. From 2009 till 2012 I was the senior political reporter for Pajhwok News Agency where I was reporting from major events in Afghanistan such as the Presidential Palace, Ministry of Foreign and Interior Affairs, embassies, and United Nations Assistance Mission in Afghanistan (UNAMA).

During my career, I built a great working relationship with all work-related embassies, ministries, and the Office of the President of Afghanistan. One of my other proud missions was to represent my people and especially Afghan women and journalists on international stages. I was a member of the South Asian Women Conference, which was held in Dhaka Bangladesh, I was a member of the Afghan Civil Society in Chicago (USA) International Conference in 2012. In addition to that, I attended dozens of international conferences and summits all around the world and hundreds of conferences and events nationally in every corner of Afghanistan. I am proud that I was able to finish studies in International War and Peace Reporting Organization in 2004 (Journalism), Kabul University in 2009 (Bachelor of Literature), Indian MC Institute in 2011(Journalism), International Elections Federation Society in 2011 (Leadership) and currently learning and researching in human services, women studies and other developments in Canadian society to find methods how to deploy Canadian achievements and experiences in a country like Afghanistan.

I wish I can work and bring positive changes for the entire humanity especially for my people who suffered a lot for decades and did not experience peaceful and better life for decades.

Khatool Afrooz

خاتول افروز ، شاعر ، نویسنده ( طنز و داستان ) و الگوی مقاومت

در ۳۰عقرب ۱۳۳۹ در شهر کابل تولد شد

پدرش روانشاد پاینده محمد مدیر عمومی مخابرات و مادرش مرحومه حمیده پاینده در تربیت اش ید طولا داشته اند.

خاتول افروز مکتب را در ولایاتِ قندهار، مزارشریف ، کابل خواند ودر سال۱۳۵۸از لیسه عالی زرغونه کابل فارغ التحصیل شد و در سال ۱۳۵۹داخل دانشگاه طب کابل گردید.

بعد از هجوم قشون سرخ شوروی نتوانست بی تفاوت بماند ، بخاطر فعالیتهای ضد روسی در جوزای همان سال در عقب میله های پلچرخی به منظور حس آزادی خواهی و داشتن مفکورهٔ  اسلامی ، محکوم به ده سال حبس گردید.

او مدت هفت و نیم سال در زندان پلچرخی بسر برد ، در عالم فقدان کتاب اولین نسخه های نوشتاری را در حال ممنوعیت در اخفا آغاز نموده است. که این مجموعه را درکتاب شعری به( فریاد) چاپ نموده است و کتاب دومی اش (آیه های صبر) نام دارد 

خاتول افروز به زبانهای دری، پشتو ، انگلیسی اشعار ، داستانهای کوتاه، ظنز و نوشته های زیبای میهنی ، انقلابی و تاریخی دارد که سرچشمه از همان حس آزادی خواهی ، وطن دوستی و عقیدهٔ راسخ اسلامی او میگیرد، وی چندین جوایز ادبی و تحسین نامه ها از مراجع فرهنگی دریا فت کرده است. 

بعد از رهایی از زندان پلچرخی در سال ۱۳۶۷به پاکستان مهاجر و در آنجا جریدهٔ نساء (زن) را بخاطر احیای حقوق زنان افغانستان  تأسیس و مدیریت تحریر آنرا عهده دار شد.

مقالات و نسخه های اشعارش که به سبک شعر آزاد اند در جریدهٔ نساء و مجلهٔ پیام زن مسلمان، همچنان در جریدهء پیغام ، مجلهٔ فرهنگ و آشیان چاپ شده اند. خاتول افروز مدیر مسئول و ناشرمجلهٔ فرهنگ در تورانتوی کانادا بود، که مقالات و اشعارش در آن نشریه نیزبه چاپ رسیده است.

درسال ۱۳۶۷با انجینیرمحمد یوسف افروز ازدواج و با پنچ اولاد فعلاً در منطقهٔ نیاگارای کانادا بسر میبرد.

نجوای درخت

خانه ام متروک و سرد

خانه ام درمسیرِ یک دهکدهٔ زرد

تنِ من میلرزد ،  از هجوم وحشت ـ

 میلرزم از رعشه ها

و پیهم ـ

 طوفانِ شقاوت پیشه ، زوزه میکشد-

از هجومِ نبرد ، صدای سهمناک

صدای عربده و تاراج

صدای بهم آمیختن با طوفانِ خشمناک

آخ که میلرزم ازسردی ووحشت !

خانه ام چون مغاک تنگ و دلگیر

ونفس کشیدنم محال

ویا

جسمِ که از تارک تا به قدم 

گویی با حجابِ سیاه اندوه به تن

از تنگناهِ این زندانِ ملوث

هر آن می ترکد بغضی در گلوگاه اش

من از هیبت این صدا ام

که تیر میکشد بسوی کهکشان 

بسوی ابر های تیرهٔ مهاجر

که آواره اند در دیار بیکرانگی آسمانِ غم اندود

فریاد میکشد!

که رهایم کنید ز این منجلات تار!

ازتنگناهِ این مغاکِ دلگیر !

***

امشب در دلِ سیاهِ صد  پارهٔ من

در پردهٔ  خیال راز

واژه ، ستاره میشود

در دهکدهٔ هجران زدهٔ اوراقِ برگها

خامه ، آواره میشود

***

من آندرختم 

کزطوفان ، چپاول و ظلم ، تبرِ جنگل بان

خسته ام و خموش در ازدحام تاریکی

اگر به باغ پژمردهٔ وصل آمدی-

ای دوست!

برای من یک دیوان طراوت با مژدهٔ فصل بهار

امید و حلاوت بکار!

Dr. Hasina Rasuli

Dr. Hasina Rasuli is a gender expert and a senior advisor with more than 20 years of working experience in international leadership, management, advocacy, capacity building, research and evaluation covering human security, promotion of human rights, gender equality, and women’s’ empowerment, intercultural and interfaith dialogue, education, learning mobility, youth work and non-formal education, science and innovation, knowledge management, entrepreneurship, employment and finance for development.

She is proficient in designing training programs aiming to improve the education of girls and young women and has sound experience delivering training in rural areas and other relevant sectors for the project, like the development of professional skills in agricultural operations. She has proven knowledge in developing TVET training tailored for women and young people, with a focus on helping to generate economic income for women and add value to their professional lives.

Dr. Hasina Rasuli has conducted several missions aiming to identify women to participate in bridging courses, internship and mentorship programs, and developing tailored learning plans for each participant. Ms. Hasina Rasuli is also proficient in designing reforms in the education field. In fact, as a gender advisor, she conducted in the past needs assessments and designed training for approximately 16,000 women including 10,000 schoolgirls and 6,000 farm women in three different regions of Afghanistan.

Dr. Hasina Rasuli will be an important asset for the Peace project due to her strong experience in both gender and Peace education spheres. It is also important to note that Currently, she is an advisor to the High Peace Council in Afghanistan, on behalf of the Afghanistan Peace Support Initiative funded by the European Institute of Peace. She is a public speaker on cultural, social, economic, and political conditions in transitional economies. Therefore, thanks to her strong communication skills, she will be able to put in contact the team with key stakeholders from the private and civil society.

داکتر حسینه رسولی متخصص جندر و مشاور ارشد با بیشتر ازبیست سال تجربه کاری در بخش های رهبری ، مدیریت، دادخواهی، ظرفیت سازی بوده که ایشان روی موضوعات مانند چون حقوق بشر، تساوی جندر و توانمند سازی زنان، گفتمان مذهبی، تعلیم و تربیه، جوانان و تعلیمات غیر رسمی، ساینس و نوآوری، تشبث، ایجاد اشتغال زایی و مسایل مالی برای انکشاف پایدار، تحقیقات و ارزیابی های متعدد را انجام داده است.

داکتر حسینه رسولی دارای توانایی های خاص در راستای دیزاین و طرح ریزی برنامه های آموزشی برای ترویج و بهبود تعلیم و تربیه برای دختران و خانمان میباشد. او همچان دارای مهارت و تجربه کافی در زمینه راه اندازی برنامه های آموزشی برای انکشاف مهارت ها و ظرفیت ها در بخش های زراعتی در روستاها میباشد.

داکتر حسینه رسولی دارای دانش عالی در عرصه طرح و انکشاف برنامه های تعلیمات مسلکی و تخنیکی برای جوانان و زنان که بتواند زمینه ایجاد عواید و ارزش را در زنده گی رسمی آنها فراهم سازد میباشد 

داکتر رسولی مأموریت های متعددی را برای شناسایی زنان برای شرکت در برنامه های دوره ای، برنامه های کارآموزی و ایجاد برنامه های یادگیری مناسب برای هر شرکت کننده انجام داده است. همچنین در طراحی اصلاحات در زمینه آموزش مهارت دارد.

در حقیقت، به عنوان مشاور جندر، او در گذشته، ارزیابی نیازها و آموزش طراحی شده برای تقریباً هزاران زن بشمول دختران مکتب و زنان زراعت پیشه در مناطق مختلف افغانستان انجام داده است.

دکتر حسینه رسولی یکی از مهمترین دارایی های پروژه صلح به علت تجربه قوی او در هر دو حوزه ی جندر و صلح به شمار می رود

همچنین لازم به ذکر است که به نماینده گی از پروژه حمایت از ابتکار صلح افغانستان که توسط انستیتوت صلح اروپا تمویل میگردد، او در حال حاضر به حیث مشاور ارشد شورای عالی صلح در افغانستان میباشد.

او سخنران ماهر در مورد شرایط فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در اقتصادی میباشد.

نسبت داشتن مهارت های قوی ارتباطات، او قادر خواهد بود که تیم را با افراد و نهاد های ذیدخل در ارتباط قراردهد.